Strony

▼

piątek, 30 października 2026

Na przełomie...

Lubię przełom lata i jesieni, bo dni ciepłych jeszcze sporo, a upały już nie męczą. Dzieci w szkołach, wycieczek dużo mniej, łatwiej trafić na ciszę i spokój oraz bezludne zakątki.

Wpadamy więc w nowe lub ulubione miejsca na jeden dzień, niezbyt daleko, by nie spędzać większości czasu w aucie, a jednak uciec od rutyny codziennych spacerów.

 Pyzdry - unikalny dom podcieniowy, a w nim kawiarnia z ogródkiem, pięknie,  niedrogo i z przemiłą obsługą. To jest właśnie wspaniałe w małych miejscowościach, że ceny są na kieszeń przeciętnego człowieka, a smaki i jakość równie dobre, jak w renomowanych cukierniach.


Strefa relaksu nad wodą - jest pole dla kamperów, wiaty piknikowe i murale opowiadające historię miasteczka. Miło posiedzieć w ciszy i posłuchać szumu rzeki.


Ciążeń - łatwo przegapić na trasie ten kompleks parkowo-pałacowy, tym bardziej , że wjazd na teren niemożliwy, trzeba szukać parkingu w bocznych drogach.


Pałac należał niegdyś do biskupów poznańskich, obecnie mieści się tu dom pracy twórczej. Niestety zwiedziliśmy tylko z zewnątrz, ale i tak warto.
Park nieco zaniedbany, do rzeki coraz dalej, susza w Wielkopolsce potęguje się z każdym rokiem.


Kórnik - tyle razy byliśmy, a tu nowa instalacja, wielki napis, chyba każda miejscowość teraz ma podobne...no i pierwsze oznaki jesieni, ogołocone z liści kasztanowce, walka ze szkodnikami tych drzew przynosi mizerne rezultaty.


Pałuki - kraina jezior, zabytków, ciekawostek i udanych wycieczek...


W lasach też bywamy często, kiedyś zdziwiły nas tajemnicze znaki przy wejściu na ścieżki przyrodniczo-historyczne w Miradzu.


Małe jeziorko w lesie, w miejscowości Suchatówka, zawsze było tu sporo ptaków, teraz cicho i pusto... a wody coraz mniej.


Mamy stałe trasy we wrześniu - Pożegnanie lata w Dziekanowicach, Festyn Archeologiczny w Biskupinie, Jesień w arboretum w Kórniku.

Jesień potrafi nas miło zaskoczyć, nawet w listopadzie, 
więc to nie koniec wypraw dalekich i bliskich. 

wtorek, 27 października 2026

Kurdeflak!

 

Czas na ćwiczenie szarych komórek i pamięci.

Inspiracja pochodzi od Małgosi z bloga TO PRZECZYTAŁAM.

Mówi się, że język polski jest bardzo bogaty, więc teoretycznie w używaniu wyrazów uważanych za wulgarne, powinna być szeroka ścieżka, tymczasem słyszymy na ulicy i w filmach ciągle te same słowa na K, P, J - jakby innych nie było.

Najbardziej męczy chyba w oglądaniu filmów obcojęzycznych  słuchanie co chwila: fuck, fuck, fuck... no i oczywiście lektor skrupulatnie tłumaczy każde fuck, jakby niektórych nie mógł pominąć, dla dobra uszu oglądającego.

Wspomniana blogerka, użyła dawno niesłyszanego KURDEFLAK.
I tu taki pomysł, by przywołać inne zapomniane wyrażenia, które pomagały rozładować emocje, choćby po walnięciu się młotkiem w palec, czy w innych mocno irytujących sytuacjach.
I nie chodzi o to, że namawiam do używania słów nieparlamentarnych, a jedynie o udowodnienie, że można użyć innych słów, niż te słyszane na ulicy...

Oto jakie przywołałam z pamięci:

* kurka wodna!

* kurza melodia!

* a niech to dunder świśnie!

* kurczę pieczone!

* ja nie mogę!

* niedźwiedzie, trzymajcie mnie!

* o matko i córko!

* o losie!

Jak zwykle w zabawie tego typu liczę na Wasze propozycje, 

może regionalizmy, bo to najciekawsze!



sobota, 24 października 2026

Zapiski codzienności cz.46

Oj, nazbierało się zaległości, więc bez zbędnych wstępów zaczynam od Mistrzostw Lekkoatletycznych Juniorów, które odbyły sie w naszym mieście  w pięknych okolicznościach parku. Niby wrzesień, a pogoda letnia, sprzyjała zawodnikom i kibicom. Miło było popatrzeć na uzdolnioną młodzież, w końcu impreza przebiegała pod hasłem - poszukiwanie przyszłych olimpijczyków!


Farmy dyniowe, ostatnio coraz popularniejsze, dla dzieciaków to wielka frajda, a i dynie na zupę lub na Halloween można było kupić. My widzieliśmy wielkie pole dyń, ale za duży ruch na drodze, by zatrzymać auto i zrobić fotki.


Zajrzeliśmy do Kruszwicy, gdzie gęsi masowo szykowały się do wylotów, a i wycieczek nadal sporo, machaliśmy pasażerom statku pasażerskiego Rusałka, to pewnie jeden z ostatnich rejsów tego sezonu.


Takie niebo o wschodzie słońca zobaczyć, to gwarancja udanego dnia!


Wszyscy pokazują kolory jesieni, więc i u mnie migawki z parku miejskiego, a kolorów nie brakuje!


Mało sympatyczny obrazek poniżej. Od razu włącza mi się myślenie o tym, jak marnowane są pieniądze z naszych podatków. Owoce i warzywa w szkole, do tego mleko/kefir/maślanka. Jak widać na zdjęciu, kilka paczek wylądowało na trawniku, maślanka ozdobiła ścieżkę rowerową. Gdy pracowałam w szkole bywało podobnie, nie wszystkie dzieci lubią warzywa, nie każdy lubi kefir, ale dlaczego niszczyć, czy nie lepiej zabrać do domu?


I znowu niebo! Na jednym ze spacerów zmoczył nas deszcz, choć w prognozach nie zapowiadano, ale nie obraziliśmy się na pogodę, bo dała nam na udobruchanie podwójną tęczę!


Napotkany na wycieczce wiatrak, niewiele już z niego zostało, bo jak napisano na tablicy, mimo wysiłków mieszkańców, by go uratować, wiatrak zdewastowano, a ostatnie łopaty  skrzydła zerwała wichura.


 Pizza pizzy nierówna! ta na zdjęciu ma zawijany brzeg, delikatne ciasto, naprawdę była pyszna...


Mały wypad do Torunia, po pierniki oczywiście i kawa w Grand Caffe, z widokiem na kościół akademicki. Tak tanio tylko tutaj - dwa napoje plus ciacho całe 22zł.
Trudno uwierzyć, prawda?


Na koniec karty art żurnala, zaległe oczywiście...




środa, 21 października 2026

Był podobno...


 Był podobno Dzień Seniora, cokolwiek to znaczy. Imprezy, wiersze, laurki, rozmowy ze staruszkami w parku... a co poza świętem?

Bloki bez windy; kolejki do lekarzy; drobny druk, którego żaden senior bez lupy nie przeczyta; wykluczenie cyfrowe i zawodowe; samotność i depresje - można długo wymieniać. Taka refleksja się u mnie pojawiła, bo jakby nie patrzeć, do seniorów się zaliczam, że łatwiej mówić pięknie i na okrągło o jesieni życia, niż o konkretach i bolączkach, bo młodość starości nie zrozumie. 

Sama w wieku 30-40 lat nie pojmowałam pewnych spraw ludzi starych, a starsza ode mnie koleżanka była oburzona na dziennikarza radiowego, który nazwał 60-latkę staruszką.

Codziennie słyszę na ulicy, w przychodni, w sklepie opowieści o problemach ze starymi rodzicami, o opiece ponad siły nad chorymi czy niedołężnymi członkami rodzin, a pomocy od instytucji znikąd, chyba że masz pokaźne konto w banku. 

Jak dojechać do szpitala, na rehabilitację, zabiegi, gdy osoba samotna, a taksówki drogie? jak pomagać sobie wzajemnie, gdy wszyscy sąsiedzi w podobnym wieku, a dolegliwości po kokardy?

Pchają ci seniorzy swoje wózki, dźwigają worki pełne problemów, wyglądają przez okna, bo po schodach zejść ciężko.  Nie pamiętam zbiórek społecznych na poprawienie komfortu życia seniorów.

Czy jeden dzień w roku pod tytułem Dzień Seniora cokolwiek zmieni?

niedziela, 18 października 2026

Serce w rozterce...

 

Zaczęło sie od tego, że mój doktor ostatniego kontaktu uparł się na skierowanie do kardiologa. No trudno, posłuchałam i zarejestrowałam się, jeszcze w marcu 2025.

Dostałam termin - październik 2025. Sukces!
Wizyta trwała 5 minut, wcześniej 2 razy zmieniano mi termin i godzinę. Pan kardiolog napisał skierowanie na holter , zarejestrowano mnie na 7 lipca 2026! 

Znając termin badania holterem, zapisałam się na wizytę kontrolną do kardiologa - wrzesień 2026. Tuż przed planowanym terminem odebrałam telefon, że wizyta nie może się odbyć, bo nie miał kto opisać "wyniczków" - od 7 lipca, przypomnę!

Nowy termin to październik, znowu godzina przełożona, ale nawet lepiej, bo nie musiałam czekać do wieczora. Nawet ludzi w poczekalni nie było, nowość zupełna!
Wizyta w gabinecie trwała 10 minut, z czego 5 przeznaczone na pisanie na klawiaturze komputera. Żadnych pytań, żadnego stetoskopu, krzesło twarde...
Dostałam kilka papierów: informacja dla lekarza POZ, recepta, wyniki badania holterem, recepta i skierowanie na echo serca.

Pytam lekarza, co to za lek i jakie ma skutki uboczne - lek na spowolnienie akcji serca, może powodować omdlenia. No super!

Mówię lekarzowi, że czuję się dobrze, jestem aktywna, biorę magnez i żadnych innych leków.
Na to lekarz, że serce sobie jakoś radzi , więc mam brać jeszcze potas, a gdybym po zalecanym leku czuła się źle, to mam SOBIE zmienić dawkę! to coś nowego...

W zaleceniach na przyszłość czytam: aktywny tryb życia, zmniejszyć spożycie mięsa, leki brać jak dotychczas! jakie leki?

Po zbadaniu serca na USG mam zgłosić się na kontrolę. Na pewno! Zrobię badania i ewentualnie pójdę prywatnie, ale najpierw poszukam dobrego kardiologa.

Gdybyście byli ciekawi, echo serca mam 2 grudnia, a wizyta kontrolna 13 października 2027, jeśli dożyję! A skierowano mnie do kardiologa, bo utrzymywał mi się uporczywy kaszel po infekcji, który skończył się, gdy wzięłam lek wziewny.

Pacjencie - lecz się sam lub prywatnie i nie zawracaj głowy!

czwartek, 15 października 2026

Czasem jest zabawnie...

 

Codzienność przynosi rozmaite sytuacje - smutne , poważne, zadziwiające i zabawne.

Czasami to po prostu humor sytuacyjny, podsłuchane rozmowy, zaobserwowane relacje.

Spotykamy wycieczkę seniorów, panie straciły orientację i nie wiedzą, gdzie ich autokar. Zadzwoń do księdza, mówi jedna. Nie dzwoń, mówi druga; wiesz, co ksiądz powie? Ksiądz niech się modli, a nie riposty wymyśla...

Mąż wybiera się na zakupy, a że ma skłonność do nadmiarowego zaopatrywania spiżarni, pytam - zapisać Ci na kartce? no coś ty, zapamiętam! Gdy wraca, widzę kolejne pomidory w oleju, a majonezu brak. Zapytany, dlaczego nie kupił majonezu, odpowiada - mówiłaś, że majonez jest, a pomidorów nie ma. Mówiłam dokładnie odwrotnie, ale po co zapisywać?

Rankiem mąż mnie pyta: wstawałaś w nocy? 
- nie, a co? 
- szafka pod zlewem otwarta była! 
-nawet gdybym wstała, to po co miałabym szafkę otwierać? 
- to może jakiś szczur się zakradł? 
- no matko i córko, ty to potrafisz człowieka uspokoić...

- I jak te nowe buty, wygodne ? - pyta małżonek. 
- Wygodne, miękkie i szerokie podeszwy...
- To na bagna dobre!

Co za paradoks, gdy za długo siedzę bolą mnie kolana...
- to musisz chodzić w takim razie
- ale przecież książkę czytam!
- to czytaj chodząc, audiobooka kup!

Na targowisku:
- ma pan jajka?
- są, a jakże!
- a duże?
- żona nie narzeka...


O kardiologu też będzie, innym razem!

Wszystkim Jadwigom i Teresom najlepsze życzenia!!!

wtorek, 13 października 2026

Mój Kraków cz.2

 Na spacer po krakowskim Kazimierzu wybraliśmy się rankiem po śniadaniu, by tłumów nie było. Mieliśmy porównanie z okresem pandemicznym, gdy Kraków mało ludzi odwiedzało i nawet koło Sukiennic bezludnie bywało... Teraz mnóstwo wycieczek, nawet w hotelowej restauracji tłok.

Swoją drogą, protestowali kiedyś Hiszpanie przeciw tłumom turystów u siebie, a co krok hiszpański słychać, zaraz po angielskim.


Na Kazimierz nie musisz iść piechotą, zabiorą was chętnie elektryczne pojazdy lub dorożki, ale my jak psy,  swoje wybiegać musimy, a nigdy nie zobaczysz tylu detali, co w marszu.
Arkady, bramy, zakamarki, wszędzie ciekawie!


Znany budynek, Stara Synagoga.
Zwiedzaliśmy kiedyś inną, plus cmentarz żydowski, trzeba było nakrycie głowy wypożyczyć.


Księgarnia niezwykłej urody, nie znam wprawdzie hebrajskiego, ale lubię jej klimat , a oglądanie i dotykanie książek to zawsze przyjemność!


Był i mural przed księgarnią, wtopiony w wodospady zieleni...



Charakterystyczne bramy, symbole, otoczenie... kiedyś mąż zrobił mi zdjęcie z ortodoksyjnym Żydem, w jarmułce i z pejsami. Kilka lat temu widzieliśmy więcej podobnych postaci, tym razem żadnej.



Sklepiki, knajpki, kluby muzyczne, stare cegły, koszerne potrawy reklamowane na każdym kroku...jest klimat, tylko dlaczego wszyscy mówią do nas po angielsku?


Fontanny i pomniki, to nie tylko cecha Kazimierza, a w radiu podano, że Kraków ma aż 78 parków!


Muzeum Miasta Krakowa zza kraty też mi się spodobało...


Tuk tuki czekają na turystów, a chętnych nie brakowało!


Stara zajezdnia, a na jej terenie domy w kratkę?


Nawet industrialne budynki mogą być miłe dla oka.

I tak na czasie - wybory w Krakowie - zdziwiła mnie niska frekwencja w II turze.
Poprzedni prezydent odwołany w referendum, więc chyba nie spełniał oczekiwań.
Teraz była szansa dla każdego wybrać po swojej myśli.
I co?
Połowa mieszkańców oddała wybory walkowerem!
Nie rozumiem...

niedziela, 11 października 2026

Mój Kraków cz.1

 Trudno pisać o Krakowie, o krótkim tam pobycie, gdy wielu komentatorów tam było, część mieszka na stałe, a są też tacy, którym trudno zaimponować spacerami nad Wisłą, skoro zwiedzili pół świata:-)

Do Krakowa wpadaliśmy kilka razy na pół dnia z Zawoi, bo stosunkowo blisko, a być nieopodal i nie zajrzeć? Z dworca spacerkiem przez Bramę Floriańską i prosto na Wawel. Udało się zwiedzić także podziemia Sukiennic, Kazimierz, Muzeum Matejki, Muzeum Czartoryskich, no i niektóre z pomieszczeń na Wawelu.

Tym razem mieliśmy aż/tylko 4 dni na oddychanie klimatem miasta, na spotkania, na odkrywanie nowych zakątków i poznawanie nowych smaków.


Codzienne spacery rano i wieczorem bulwarem nad Wisłą, niesamowity koloryt - ludzie pieszo, na rowerach, hulajnogach, z psami, z dziećmi, parami i w grupach. Różne narodowości, obce języki, pikniki na trawie, rejsy statkami, mnóstwo młodzieży - ach tak, początek roku akademickiego!


Z tarasów na wawelskim wzgórzu Wisła wygląda spektakularnie!


Babciu, zobacz - brzydkie kaczątko!
Obok pływały także łabędzie, oswojone z ludźmi i łajbami różnej wielkości.


Smok wawelski kilka razy buchał ogniem, jak na zamówienie, mieliśmy szczęście to zobaczyć, ale zdjęcie zrobić trudno, bo każdy chce mieć podobne!


Smok w jaskini pod Wawelem, więc my na zamek!
Wiele schodów, nie tak dużo jeszcze ludzi, czwartkowe popołudnie!
Ma coś w sobie to zamczysko, że im bliżej celu, tym szybciej serce bije!


Wawel cały w kwiatach zawsze zachwyca, spotkaliśmy kilku vlogerów, którzy na tle wawelskiego dziedzińca nagrywali swoje filmiki, nie zabrakło także sesji fotograficznych nowożeńców.


Tak pusty plac, to znak, że zaraz zamkną bramy, wychodząc przez bramę główną natknęliśmy się na tych, co odeszli z kwitkiem, bo było już po 18 - tej


Wawel z każdej strony wygląda ciekawie, obeszliśmy go kilka razy, by na długo zachować w pamięci te widoki. Zauważyłam, że część starych murów wyczyszczono, piękne czerwone cegły dodają blasku budowli, reszta czeka na dopieszczenie.


Drugi dziedziniec także zachwyca, arkady, balkony i piękne okna... i jakiś magiczny spokój!


Z wawelskiego wzgórza kierujemy się ku rynkowi, co nie idzie prędko, bo zaglądamy tu i tam...


Obowiązkowy przystanek kawowy, a to ciastko  nazwano: tajemnicza przesyłka!


Zajrzyj w Krakowie do pierwszej z brzegu bramy, a spotkasz różności - kawiarenkę, księgarnię, klub muzyczny, wreszcie miniaturowy dom towarowy, gdzie na półkach tłoku towarów nie uświadczysz, a cen wcale, bo markowe pojedyncze egzemplarze są bezcenne...


Nawet starym maszynom do szycia warto poświęcić chwilę, tak pięknie komponują się w starych murach!


Wnętrze Kościoła Mariackiego, zdjęcie zrobione ukradkiem, by nikomu nie przeszkadzać, a chwilę zachwytu utrwalić.


Zaułki, uliczki, rzeźby, fontanny - nieodłączne elementy krakowskiego klimatu. Niech nie zmyli Was naprzemienność  pór dnia na zdjęciach, pomieszane kadry, bo naszym wędrówkom nie było końca...



Piękny jest Rynek za dnia i jeszcze piękniejszy o zmierzchu...


Sukiennice - kiedyś piliśmy tu kawę i zwiedzaliśmy podziemia, niezwykle ciekawa ekspozycja, polecam nie tylko miłośnikom historii.
Obiad z widokiem na Sukiennice, to prawdziwa rozpusta, a gdy obok przejeżdżają dorożki?
Smaki i towarzystwo przednie:-)


Powrót do hotelu i pięknie oświetlony zamek. Nasz hotel stał bardzo blisko Wisły, więc do Wawelu mieliśmy rzut beretem!


Na bulwarze na kocach, miłośnicy zachodów słońca, a letnia pogoda na początku października sprzyjała piknikowaniu do późna!

Nie napisałam o Kazimierzu, ale o tym w następnym odcinku.