Karpacz jest świetnym miejscem wypadowym na piesze wyprawy, ale jako miejscowość do życia, no nie wiem... w którąkolwiek stronę nie idziesz, to zawsze jest pod górę i tylko chwilowo z górki.
Tak więc chodziliśmy w trybie góra-dół! Nie dziwiło, że wiele osób czatuje na przystankach na busy i taksówki, ale prawda też taka, że nie stali tam sami starcy i inwalidzi, wozami nad Morskie Oko też nie jeżdżą tylko seniorzy...
Dzień był przekropny, Śnieżki z dołu nie widać, więc wybraliśmy opcję spacerową, co nie znaczy, że kilometrów było mniej...
Via Sacra czyli trasa łącząca obiekty sakralne na terenie Karpacza.
Mijając ponownie zaporę na Łomnicy, dochodzimy do ronda Biały Jar, skąd prowadzą liczne szlaki w góry.
Kierujemy się ścieżką wzdłuż wyciągu w stronę Dzikiego Wodospadu. Trasa niezbyt wymagająca, na każde nogi i kondycję:-)
Takie budynki, to typowo górskie klimaty, masz wrażenie, że to Alpy co najmniej...
Wreszcie Dziki Wodospad, dziki z nazwy, ale mocno uregulowany, a dinozaury jakoś nas nie wystraszyły...
Gdyby nie piesza wędrówka, pewnie nie zauwazylibyśmy wieży widokowej. Drogowskaz do skoczni Orlinek widać z daleka, ale mało kto wie, że skocznia nieczynna, za to wykorzystywana jest jako punkt widokowy.
Schodów na górę mnóstwo, ale najgorsze były te prześwity przez stopnie i między nimi, więc nie wiem, jak można chodzić po szklanych platformach...
Widoki niesamowite, na każdym poziomie wieży i z każdej strony!
Bileter z wieży polecił nam drogę powrotną szlakiem przez las, nie wzdłuż ruchliwej drogi i było warto, choć nogi mi odpadły od tułowia...
Nagrodą był ostatni odcinek przez skwer z sympatycznymi rzeźbami.
I na koniec żarcik taki, wstąpiliśmy do sklepu z łakociami, gdzie zawarliśmy znajomość z krowami Bożenką i Stefcią i kupiliśmy żelki dla siebie i wnuka:-)
Po takim dniu - pyszna obiadokolacja i basen, dla chętnych jaccuzi!
Sześć długości basenu i jestem jak nowa:-)
Ostatni post o Karkonoszach będzie typowo górski.
No niezła wycieczka, ale zmęczenie i widoki satysfakcjonujące! Te dziury między stopniami też by mnie deprymowały. Gdy kilka lat temu wchodziłam na wieżę widokową w Horyńcu, znaczni niższą zapewne, robiłam przystanek na każdym piętrze, żeby wzrok oswoić i uregulować błędnik.
OdpowiedzUsuńA te krowy to z jakiego powodu? Jakaś lokalna odmiana, tradycja?...
Rzeźba brodacza - chyba to Karkonosz - podoba mi się.
To chyba sieć słodyczowa Malinowa krówka, bo tam i cukierków krówek pełno było.
UsuńPodobny sklep jest w Toruniu.
Bosheee jaki piękny basen!
OdpowiedzUsuńReszta też, ale jak widzę taka wodę to głupieję;))
Ostatnio wybieram hotele z basenem, innej opcji nie ma!
Usuń💪💪💪🐟
UsuńGory maja to do siebie, ze jest gora dol. Urodzeni w gorach nawet w Lodzi, na Piotrowskiej mowia, ze ida w gore lub w dol :))) choc wiadomo, ze jest rowno. W gorach jest przestrzen, nawet w dolinie! No a na wierzcholku to dopiero widac....
OdpowiedzUsuńA z Was nogi wioda tam gdzie wzrok siega :)).
Klik dobry:)
OdpowiedzUsuńSkoro chodzi się tam w trybie góra-dół, to jak w Karpaczu robią skok w bok? ;) :)))
Pozdrawiam serdecznie.
I znów podziwiam kondycję! A na tę wieżę widokową w życiu bym nie wlazła 😁
OdpowiedzUsuńOdkąd podczas mojej ostatniej wycieczki do Hiszpanii tak mnie rozbolały podeszwy, że musiałam regularnie gdzieś przysiadać, jestem mniej krytyczna wobec młodych i na oko sprawnych ludzi, którzy ograniczają chodzenie czy stanie - choć wciąż większość zapewne by mogła.
OdpowiedzUsuńPlatforma kusiła, ale przez te prześwity pewnie bym nie weszła. Albo bym weszła, ale już nie zeszła - pamiętam, jak w gimnazjum weszłam po czymś takim na skałkę i schodzenie było wielkim wyzwaniem...
Ludzie z gór mają zwykle lepszą kondycję, jak tak całe życie chodzą pod górkę ;) Znałam jedną dziewczynę, której przykład mi tę teorię potwierdzał :)
Lubię, jak są różnorodne trasy, nie wszystkie wymagające :)