Zamek w remoncie, ale...

 

Wiem, o Gołuchowie pisałam już wiele razy, ale co ja zrobię, że lubimy tam wracać?

Najpiękniej jest w gołuchowskim parku wiosną i jesienią.

Zamek zastaliśmy zawarty, ale remont ma swoje prawa, a o zabytki trzeba dbać.

Nic straconego, bo park jest tak duży i z tyloma atrakcjami, że zwiedzanie zamku można sobie odpuścić, tym bardziej, że równie godna zwiedzania jest ekspozycja Muzeum Leśnictwa.

W zasadzie każda z atrakcji w tym miejscu warta jest osobnego wpisu na blogu, ale gdy wszystko opiszę , to nie będzie dla Was żadnej niespodzianki. Skupię się więc na spacerach po parku.

Jedna z alejek, które prowadzą do zamku, bo można wejść na teren zespołu parkowo-pałacowego z kilku stron.

Pięknych alejek, mostków, starych drzew jest tutaj pod dostatkiem, ośmielam się stwierdzić po raz któryś, że park w Kórniku może się przy gołuchowskim schować....

Jeden z rozłożystych dębów, każdy tam ma swoje imię lub posadzony został na czyjąś cześć.

Kolejny mostek nad strugą , bo i stawy rybne i groble, i mini wodospady tam znajdziecie.

W zakątkach edukacyjnych wiele atrakcji nie tylko dla dzieci - rozpoznawanie drzew, budek lęgowych, gra na drewnianych instrumentach, porównywanie długości skoków dzikich zwierząt, budowa ula itd.

Nauka o ptakach i ich domkach nie tylko planszowo, ale i eksponatowo, wystarczy dobrze się rozejrzeć.

Ekspozycja różnych rodzajów uli czeka obok mini muzeum - domu pszczelarza, a w środku wszystko, co warto wiedzieć o bartnictwie.

Jak widać na zdjęciach są także zagrody zwierząt, w których od wiosny przybyło młodych, nie zamieściłam zdjęć żubrów i pawi, bo o nich pisałam poprzednio.

Na terenie parku kolejna edukacyjna ciekawostka czyli ogrody kwiatowo- ziołowe, inne okazy wiosną, inne jesienią.

Pałacyk myśliwski obok zamku także przybrał jesienne barwy.

Z góry, wszystkim zmianom w przyrodzie przygląda się sama Izabella Czartoryska ze swego mauzoleum.

W połowie wyprawy zjedliśmy obiad w Domu Restauracyjnym IZABELLA, wystrój bardzo klimatyczny, nawiązujący elementami do komnat zamkowych.

Bardzo jestem ciekawa zamku po remoncie, bo pałac w Rogalinie pozytywnie nas zaskoczył, a remont tam trwał ponad dwa lata.

Wypad do lasu...

 Wspaniale być na emeryturze i móc spontanicznie wybrać się do lasu, gdy pogoda dopisuje, wprawdzie popołudniową porą, bo mąż w pracy, ale co tam, skończył dość wcześnie, by mieć ochotę na wycieczkę...

Las, do którego pojechaliśmy nad pięknym jeziorkiem i od razu spostrzeżenie, że bardzo ubyło w nim wody, a bywało, że woda sięgała do piaszczystej drogi wokół jeziora.

Na początku robiłam fotki, bo takie malownicze okazy machały do mnie z mchów i paproci.

Gdy weszliśmy głębiej w knieje , gdzie ciemno i straszno, zaczęły pokazywać się grzyby - młodziutkie, zdrowiutkie, nawet nóź w trawie znalazłam.

I kto powiedział, ze na grzyby trzeba o świcie?

Zbieramy tylko pewniaki, przy najmniejszej wątpliwości zostawiamy grzyba w lesie.

Zebraliśmy pół reklamówki, w domu obraliśmy z igieł i paprochów, teraz schną na balkonie w słoneczku, a jaka satysfakcja!

Ale las to nie tylko grzyby, zapach iglaków, miękki mech, zagajniki brzozowe, które zawsze mnie zachwycają, odgłosy przyrody - czyż można chcieć więcej?

Można w każdym razie spodziewać się niespodzianek, takich jak ćwiczenia młodych żołnierzy w pełnym rynsztunku. Chłopaki sympatyczne, pozdrowili i pomaszerowali dalej. Takiego plecaka, jakie dźwigali, nawet nie podniosłabym z ziemi, nie mówiąc o noszeniu po lesie.

Były także ciekawe ukształtowania terenu i nasadzenia oraz strefa zamknięta dla ludzi , jako azyl dla dzikich zwierząt, by grzybiarze nie burzyli ich spokoju.

Powyższy obrazek pokazuje, że albo to pozostałość po ubiegłej zimie lub ktoś już przygotował się do następnej, a górka nie powiem, stroma:-)

W każdym razie, porzucone drewniane sanki, to niecodzienny element dekoracyjny w lesie.

Nad jeziorkiem pojawiły się także dwie białe czaple, ale nie zdążyłam zrobić zdjęcia, bo odleciały i siadły daleko od nas na drzewie. 

Wróciliśmy dotlenieni, nasyceni zielenią i zapachami...

Horror pod bokiem...

Frau Be zainspirowała mnie kiedyś do napisania o różnych strasznych sytuacjach, jakie mogą nam się zdarzyć we własnym domu/mieszkaniu, a może komuś z czytelników zdarzyły się podobne lub jeszcze gorsze?

 Mówi się, że stresujące sytuacje dopadają nas w pracy lub w urzędach, a okazuje się, że pod bokiem mamy dość atrakcji, dzięki którym włos siwieje, a skóra sztywnieje.

Na porządku dziennym są pękające rury, zapchane zlewy, sparciałe uszczelki, rybiki w łazience, mole w szafach.

Ale bywają bardziej ekstremalne sytuacje, sama o podobnych pisałam i trzeba mieć łut szczęścia, by wyjść z nich o zdrowych zmysłach. Oto przykłady:

1. Od znajomych wiem o szczurach, które zamieszkały w osiedlowej kanalizacji i potrafiły wejść na piętra i do łazienki przez muszle klozetowe. Znajomi założyli specjalną kratę na sedes, by uniknąć niemiłej niespodzianki do czasu deratyzacji...

Sama chodziłam kiedyś do uczennicy, której rodzina zajmowała jeden pokój, mimo posiadania sporego mieszkania na parterze, bo pod podłogą pozostałych pomieszczeń grasowały szczury, zwłaszcza nocą!

2. Osy potrafią zamieszkać w rozmaitych miejscach, pół biedy jeśli są one z dala od ludzkich siedzib.

W tym roku u mojego syna  osy znalazły miejscówkę na balkonie, w drewnianej konstrukcji między sąsiednimi tarasami. Trzeba było wezwać odpowiednie służby do usunięcia gniazda.

3. Zdarzyło mi się kiedyś opiekować mieszkaniem znajomych latem. Gdy przyszłam podlać rośliny doniczkowe, zauważyłam mrówki wędrujące po meblościance. Byłam ciekawa, dokąd pójdą, otworzyłam drzwiczki jednej z szafek... a tam pełno mrówek - wszędzie między swetrami, bluzkami, ręcznikami mrówki. Od sąsiadki tych znajomych dowiedziałam się, że problem był w całym bloku i gdy ktoś zostawił na stole w kuchni cokolwiek spożywczego, rano  było tam czarno od mrówek!

4. Koleżanka z pracy, wracając z wakacji zastała w domu awarie kanalizacji, a ze mieszkała na parterze, to wszystkie fekalia z bloku wybiły w jej mieszkaniu. Gdy usunięto awarię, nie wiedziała czy zakasać rękawy,  czy uciekać daleko, czy zaskarżyć spółdzielnię za brak reakcji na liczne zgłoszenia o nieprawidłowym działaniu instalacji. Trzeba było skuwać tynki itp. nie mogli mieszkać u siebie długo...

5. Równie przerażające bywają pożary. Pewna historia spowodowała, że nawet gdy na krótko wychodzę z domu, zamykam okna, bo zdarzył się w jednym z wieżowców w moim mieście pożar mieszkania od niedopałka. Sąsiad z wyższego piętra rzucił niezgaszonego peta z okna, a ów niedopałek wleciał z wiatrem do mieszkania poniżej, od niego zajęła się firanka i spaliło całe mieszkanie.

Kiedyś też media donosiły o pożarach wywołanych przez ładowarki do telefonów, stare baterie w urządzeniach itp. 

Katastrofa czyha wszędzie!

6. Nam samym zdarzyło się wyrojenie much w szybie wentylacyjnym. Nie mieliśmy wówczas zamontowanej siatki w kratce wentylacyjnej. Wchodzę razu pewnego do pokoju syna, a tam całe okno w wielkich czarnych muchach. Pokój sąsiadował z łazienką i widocznie gdy w szybie znalazła się padlina, muchy mnożyły się rekordowo i wylatywały przez łazienkę do pokoju. Po zamontowaniu siatki problem zniknął.

7. No i uważajcie na latające samochody...