Awaria oświetlenia nie wymaga rozmrożenia i wyłączenia sprzętu, więc pan domu zabrał się zaraz do roboty. Śrubki stawiały nieco oporu lub śrubokręt był nieodpowiedni i naprawiacz zaczął marznąć, a raczej przemarzała łysiejąca już głowa. Poszedł więc na poszukiwanie czapki. Uzbrojony w ocieplacz na głowę dokończył pracę i lodówka zaświeciła pełnym blaskiem.
Z drugiej strony to wcale takie śmieszne nie jest, ale gdyby na mnie trafiło to założyłabym raczej ciepłe rękawiczki...
Żeby było śmieszniej, historia powtórzyła sie za kilka dni w łazience...
Na koniec scenka rodzajowa z psem w roli głównej. Koleżanka przysłała mi zdjęcie swojego psa, który ima sie różnych sposobów, aby zwrócić na siebie uwagę domowników, a najbardziej córki studentki. Gdy dziewczyna przyjeżdża do domu, pies kładzie się na biurku na stosie książek i zeszytów, jakby chciał powiedzieć - jesteś w domu, zajmij sie mną. Natomiast gdy studentka zaczyna pakować sie przed wyjazdem, pies lokuje się w walizce, jakby chciał zatrzymać ją w domu.
Gdy pies zachorował na cukrzycę zawsze jego stan pogarszał się po wyjeździe dziewczyny na studia, a bywało, że wracała pociągiem po nocy by pożegnać sie z psem, bo dogorywał. O dziwo, po przywitaniu się ze swą panią pies nabierał wigoru, jak za dotknięciem różdżki.
Czyli po prostu psia manipulacja :-)
Obiecałam zareklamować konkurs zaprzyjaźnionej blogerki, co niniejszym czynię, zamieszczając baner, adres bloga jest na banerze:
