Kwiat rycerstwa ?

 

Trafiłam w TV na dyskusję dwóch młodych ludzi.

Kroiłam warzywa na sałatkę, czynność monotonna, więc myślę, posłucham tej rozmowy.

O wierze, różańcu i misji życiowej. 

Mam syna w wieku rozmówców, więc warto posłuchać , co zajmuje dziś młodych ludzi,   wiele można się od nich  nauczyć, poznać ich punkt widzenia.

Tym razem też miałam taką nadzieję.

Z góry zaznaczam, że nie zamierzam nikogo wyśmiewać, ani obrazić.

Podziwiam głęboką wiarę, bo sama nigdy tego nie doświadczyłam , a  jeśli religia pomaga komuś w życiu, to pięknie. Zaznaczam, że wiara/religia, według mnie to nie to samo, co przynależność do konkretnego kościoła, społeczności itp.

Jeden potrzebuje się pomodlić, inny korzysta z usług terapeuty, jeszcze innym wystarczy rozmowa z przyjacielem.

Kiedyś próbowałam się modlić, ale niewiele z tego wyszło, u mnie to  nie działa i już.

Ale do rzeczy. Młody człowiek mówi o znalezieniu swojej drogi, o umiłowaniu różańca zwłaszcza, którego odmawianie przynosi mu pociechę i spokój.

Pełna zgoda, tak potrzebuje, a gdy kilka dziesiątków razy wypowie Zdrowaś Mario...to i w trans można się wprowadzić, brzmi jak mantra.

Młodzieniec zapewnia, że odmawianie różańca powoduje, iż modlący się lepiej słyszy i widzi (odbieram to jako otwarcie się na innych), znajduje łatwo przyjaciół, lepszą pracę , pozbywa się problemów z tożsamością. Bo współcześni mężczyźni mają dziś trudno. 

Wymaga się od nich, by byli silni, zdecydowani, zapewnili byt rodzinie itp. Tymczasem teraz mężczyzna wrażliwy jest, potrzebuje porozmawiać, miewa wątpliwości i nie zawsze sprosta wyzwaniom.

Nie wiem jak różaniec może  pomóc w znalezieniu pracy, ale  pewnie do tego wiary głębokiej potrzeba.

Z drugiej strony ów młody katolik zapewnia, że nie można dziś  być letnim w żadnej dziedzinie, trzeba być  silnym i gorąco wierzyć, bronić swojej wiary, bronić Maryi. Został więc Rycerzem Maryi. 

Słyszałam już takie określenie, ale sprawdziłam w sieci, bo co innego słyszeć piąte przez dziesiąte, co innego doczytać. Jeśli kogoś interesuje szerzej , to link jest TUTAJ.

 Pozwoliłam sobie zacytować kilka wytycznych dla owych rycerzy, nie wiem jak Was, ale mnie niektóre przerażają ... nie wiem czy to jeszcze religia, czy już niekoniecznie.

* Celem stowarzyszenia jest upowszechnianie krucjaty różańcowej w parafiach i diecezjach w Polsce jak również wśród Polonii. Zadaniem jest krucjata zorganizowana w formie nieustannego różańca polegająca na całodobowym odmawianiu różańca przez poszczególne grupy. Każda grupa będzie miała wyznaczony swój czas, tak aby wypełnić modlitwą 24 godziny na dobę przez cały rok.

* Rycerz Maryi mieszkający w Polsce musi być Polakiem i katolikiem a jeżeli chce kandydować do urzędów państwowych ma przedstawić metrykę chrztu swoją, rodziców i dziadków.

* Dla Polski i Polaków mamy opracowany program duchowy, polityczny i gospodarczy.

* Zjednoczeni dokonamy intronizacji Jezusa Chrystusa na Króla Polski.

* Złączeni w modlitwie przez Najświętszą Maryję Pannę uzyskamy łaskę u Pana Jezusa, który pozwoli nam odzyskać wolność naszej Ojczyzny Polski.

* Opracujemy Konstytucję, tak aby wyjść z układu unijnego i stać się państwem suwerennym i niezależnym od układów zachodnich, które kolonizują kraje.

*  Ustrój państwa polskiego winien kształtować się na założeniach katolicko-narodowych.

*  Każdy obywatel musi posługiwać się nazwiskiem rodowym i narodowym pochodzeniem, które w przypadku kandydowania do urzędów państwowych powinno być sprawdzone do 4-go pokolenia. W przypadku kłamstwa osoba taka straci majątek, obywatelstwo i zostanie skazana na banicję.

*  Lecznictwo w Polsce musi być państwowe i bezpłatne a aborcja zlikwidowana. W katolickim kraju nie można stosować in vitro, gdyż jest to sztuczny wytwór godzący w naturę (pozbawia m.in. płodności).

* Polacy mają nie tylko prawo ale i obowiązek kandydowania i zajmowania stanowisk państwowych aby brać ster państwa w swoje ręce, bronić kościoła Chrystusowego, Ojczyzny i by budować państwo dla Polaków a nie dla obcych i mniejszości narodowych.

****

Czy naprawdę Maryja, matka Jezusa będzie dumna z takiego rycerstwa i czy owym rycerzom naprawdę o obronę Maryi tu chodzi?

Naiwnie pytam...

Czas lekki, wakacyjny, ale doniesienia z mediów niepokojące.
Czuję, że i ja powinnam zabrać głos, jak wielu moich czytelników.

Wyniosłam z domu pewne wartości i zasady postępowania, których uczyli mnie rodzice i dziadkowie.

Pokrótce można je streścić w kilku punktach:
- szanuj starszych
- pomagaj innym
- nie ruszaj cudzego
- bądź skromny
- ciesz się z tego co masz
- nie wyśmiewaj i nie obrażaj
- ucz się i czytaj książki

Nic nowego czy odkrywczego. Z pewnością w Waszych domach głoszono podobne zasady. Można domniemywać, że w polskich domach, szczególnie katolickich wpajano dzieciom reguły postępowania oparte na katechizmie.

Tymczasem czytamy, słyszymy, że ojciec zabił dziecko, wnuk pozbawił życia babcię, sąsiedzi uprzykrzają życie samotnej kobiecie, mąż poniża i bije żonę, żona utrudnia mężowi kontakty z dzieckiem. A przecież kiedyś bardzo się kochali.

Ludzie odkrywający w sobie pierwiastki innej płci, niż ta, z którą się urodzili, robiący rzeczy niezrozumiałe dla innych, ludzie innych religii, innych stylów życia traktowani są jak trędowaci lub przestępcy.

Zdarza się wywyższanie nad innych i pogarda dla słabszych ze strony czy to posiadaczy wielkiego majątku, czy tez z racji przynależności partyjnej lub indoktrynacji ideologicznej.

Od słów krytyki się zaczyna, jedni podjudzają drugich, od słów do czynów droga krótka, przyzwolenie na awantury i obelgi idzie z góry, idzie z mediów, z ambony, bo ktoś uważa się za posiadacza prawdy jedynej i niepodważalnej. Przekazy są coraz ostrzejsze, twarze coraz bardziej pochmurne, usta zacięte, pięści pod stołem zaciśnięte...

Później dziwimy się, że lecą kamienie i butelki, że doszło niegdyś do zdarzeń w Jedwabnym i na Wołyniu.
Powie ktoś , ze przesadzam? Chyba jednak nie...

Jak to wszystko możliwe w kraju katolickim, w kraju, który kiedyś uznawany był za tolerancyjny, w społeczeństwie zdolnym do największych poświęceń, pomagającym innym narodom w razie klęsk i wojen.

Z Rotą na ustach, z krzyżem na czele...

Każdy wyjazd poza moje miasto potwierdza powiedzenie, że wycieczki kształcą. Wczoraj byłam w Poznaniu, zawieźliśmy syna po weekendowym pobycie w domu i zamierzaliśmy przyjemnie spędzić niedzielę na poznańskiej starówce. Zmierzaliśmy właśnie z miejsca parkowania auta ulicą Półwiejską w stronę rynku gdy dostrzegliśmy radiowóz policyjny z kogutem na dachu, a w oddali dwa następne. Myślę sobie: kibole, awantura czy inne licho? Nic z tych rzeczy. Środkiem ulicy idzie grupa na oko 100 osób, w zwartym szyku, niczym rzymskie wojsko, na czele wielki krzyż, dalej obraz Matki Boskiej i ogromny baner biało-czerwony z napisem Krucjata Różańcowa.
Do tej pory widywałam takie marsze tylko w mediach, nigdy na żywo. Muszę przyznać, że byłam zdziwiona: niemal wszyscy uczestnicy marszu ubrani na czarno, smutne twarze, w rękach różańce, ktoś z boku kolumny wykrzykiwał, o co się maja modlić lub co śpiewać.
Z mediów wiem, że podobna krucjata protestowała przeciw spektaklowi teatralnemu, w którym występowali aktorzy porno, ale nikt z protestujących tego spektaklu nie widział na scenie.
Mijając ten marsz słyszałam następujące słowa: jednoczmy się przeciwko wszystkim nieprzyjaciołom kościoła i krzyża w Polsce, przeciwko masonom, homoseksualistom, innowiercom i niewierzącym - zaśpiewajmy Rotę. I rozległ się śpiew...
Byłam przerażona, kolumna robiła niesamowite wrażenie, ciarki przechodziły po plecach, brakowało mi tylko klatki z czarownicą i mężczyzn w workach pokutnych biczujących się po plecach. Zaraz po powrocie do domu wyszukałam co to ta krucjata i o co chodzi...
Gdy zestawiłam informacje z innymi, dotyczącymi Roty zadałam sobie pytania:
- czy katolicy są w naszym kraju prześladowani?
- czy Polska znajduje się pod zaborami?
- czy musimy obawiać się germanizacji?
- czy powraca święta inkwizycja i praktyki średniowieczne?
Może przesadzam, ale po przeczytaniu informacji na temat genezy krucjat i praktykowania ich w Polsce takie właśnie mam odczucia, może naiwne, może na wyrost, ale wierzcie mi, że ludzie ci mieli takie miny, że bałam się zrobić zdjęcie...

Tutaj info o co chodzi w krucjacie różańcowej.

Tych panów nie obsługujemy...

Zawsze byłam zdania, że wyznanie i orientacja seksualna powinny stanowić sferę intymną każdego człowieka. Ważniejsze są wszak kompetencje zawodowe, otwartość na drugiego człowieka, kreatywność i uczciwość. Przynajmniej dla mnie. Dotyczyć powinno to zwłaszcza ludzi, którzy mają decydować o przestrzeganiu demokracji w danym kraju. Dlatego też nie zamieszkałabym w kraju, gdzie o wartości człowieka decyduje jego wyznanie, to z kim śpi, co jada, z kim się spotyka lub jakie ubrania nosi. Tępić należy zjawiska i sytuacje zagrażające wolności i życiu lub zdrowiu człowieka.
Tymczasem słyszę, że episkopat w Polsce zagroził posłom głosującym za ustawą o in vitro, że nie otrzymają komunii świętej. Chciało by się przetrzeć uszy ze zdumienia, bo po pierwsze: posłowie uchwalają , mam nadzieję ustawy dla wszystkich, a nie tylko dla katolików. Po drugie: jeśli ustawa nie godzi się z czyimś wyznaniem, nie jest osoba zobligowana do skorzystania z in vitro, to nie jest obowiązek, ale możliwość(to nie zbiorowa inseminacja). Po trzecie: bardzo mnie nurtuje jak to będzie zorganizowane logistycznie? Czy proboszczowie dostaną listy posłów ze zdjęciami, które zawisną w kościołach z apelem: tym panom (i paniom)komunii nie udzielamy? Bo przecież księża nie znają wszystkich osobiście...
Po czwarte, smutno mi się robi, gdy słyszę groźby skierowane do kogokolwiek ze strony kleryków. Chyba czasy, żeby straszyć ludzi piekłem już minęły. Po piąte, każdy jest dorosły, ma swoje sumienie i jeśli wiara dogłębna i prawdziwa, to wierny praktykom sprzecznym ze swoim wyznaniem nie ulegnie. Więc jak to jest z siła tej wiary, jeśli dorosłych wiernych trzeba trzymać za pysk i na każdym kroku grozić paluszkiem?

Ustawa przeciw głupocie

Oglądałam wczoraj relacje z sejmu z debaty przed zatwierdzeniem ustawy przeciwko przemocy i przecierałam oczy, a raczej uszy ze zdumienia.
Gdybym nie słyszała wcześniej o tej ustawie, to mogłabym wczoraj odnieść wrażenie,że toczy się batalia o zachowanie prawa do płci. Z wystąpień posłów prawicy wynikało bowiem, że po wprowadzeniu w/w ustawy będziemy zmuszani do zmiany płci na przeciwną, tak dla eksperymentu lub panowie przejmą wszelkie obowiązki gospodyń domowych, a panie złapią za wiertarki, wsiądą na koparki i miny będą rozbrajać.
W żonglowaniu frazesami wyspecjalizowali się posłowie PiS, którzy straszą zamachem na uświęcone tradycyjne wartości, a zwłaszcza na tradycyjnie polski model rodziny, do pielęgnowania którego namawiają tez hierarchowie kościoła. Nie będę się rozwodzić nad tym, że nie wszyscy w Polsce są katolikami, a nasze religijne zapatrywania, to sprawa każdego obywatela z osobna. Pytam, jakiego modelu rodziny bronimy? W którymś z programów informacyjnych pokazano protestującego przeciw ustawie pana w wieku emerytalnym, który stał na ulicy z transparentem. Na transparencie zdjęcia- symbole męskości i katolickiej tradycji:kardynał Wyszyński, napakowany model z siłowni z dzieckiem na ramieniu (czytaj macho), Jan Paweł II, a czwartego zdjęcia nie widziałam. Pozostawię bez komentarza, bo chyba się nie da...
Znany mi tradycyjny model rodziny w Polsce to kobieta, która nie pracuje zawodowo, rodzi kolejne dzieci, podstawia ślubnemu obiad pod nos, bo sam sobie nawet nie nałoży, bo wrócił zmęczony z pracy ( a ona była w spa!). Ów ślubny chadza czasami do baru na piwo lub już z roboty wraca pod wpływem i jak coś mu nie pasuje to i przylać potrafi(bo jak się żony nie bije, to w niej wątroba gnije), a o swojej towarzyszce życia mówi przeważnie: moja stara. Ustawodawstwo w Polsce pozwala na to, aby awanturujący się gospodarz domu pozostawał spokojnie w ciepłym domu, póki nie wytrzeźwieje, a to kobieta z dziećmi musi uciekać gdzie oczy poniosą, byle dalej od awanturnika.
Czy w istocie takiego modelu rodziny bronią posłowie PiS? Argumentem prawicy przeciw ustawie było zmuszanie obywateli, właściwie nie wiem do czego.
Tu przypomniały mi się dyskusje radnych i drobnych przedsiębiorców z mojego miasta, gdy miała u nas powstać restauracja MacDonald's:że śmieciowe jedzenie, że zły przykład dla dzieci, że plajtują małe punkty gastronomiczne. I co? Punkty ze śmierdzącymi frytkami jakoś nie splajtowały, o tym, co jedzą dzieci powinni decydować rodzice, a poza wszystkim jedzenie w MacDonaldzie nie jest obowiązkowe. Wybudowali tez KFC, a jeszcze tam nie byłam, nie muszę, nie lubię itd.
Zawsze kiedy kościół grzmi przeciwko różnym sytuacjom, osobom, książkom itp. zastanawiam się, jak słaba jest ta religia katolicka czy wiara przeciętnego człowieka, że trzeba pilnować wszystkich wyznawców zakazami, nakazami, groźbami i straszyć piekłem. Czy czegoś Wam to nie przypomina. Bo mnie tak i nie czuję się z tym komfortowo.

Ksiądz Oko czyli ciemności kryją Ziemię...

Mędrca szkiełko i oko nie odgadnie, skąd biorą się tacy ludzie jak ksiądz Oko. Zawsze oglądam wywiady z tym panem lub rozmowy w kilka osób z jego udziałem i za każdym razem znajdzie się coś co mnie ekstremalnie zadziwia. Bo mogłabym zrozumieć skrajność poglądów wynikającą z ortodoksyjności wiary, ale uważam że opinie, które owa persona wygłasza nie mieszczą się w żadnym kanonie.
Przerażające dla mnie są zwłaszcza jego wywody na temat płci, prokreacji, orientacji seksualnej itp. Czasami mam wrażenie, że cofnęłam się w czasie do epoki egzorcystów i świętej inkwizycji, a najgorsze, że swoje poglądy ksiądz Oko wygłasza licznie i publicznie w trakcie wykładów na uczelniach lub zapraszany przez rozmaite organizacje skrajnie prawicowe. Jeżeli tacy ludzie tworzą obraz i fundamenty polskiego katolicyzmu, to nie dziwota, że tylu myślących obywateli, zwłaszcza młodych odwraca się od religii ojców i dziadów, szukając wyznań alternatywnych, które proponują większa tolerancję, świeżość poglądów na wiele spraw i bardziej przychylne podejście do przyziemności ludzkiego bytu. Co można myśleć o księdzu, który jest bardziej łaskawy dla seryjnego mordercy, któremu jest w stanie wybaczyć, niż dla kobiet, które stosują antykoncepcję...
Nie dziwi też, że przy podobnym do ojca Oko nastawieniu do życia ogólnie, naszych duchownych i ortodoksyjnych katolików oburzają niektóre wypowiedzi papieża Franciszka.
Z trzeciej strony wkurza mnie to, że kościół wpływa na decyzje rządu, sejmu czy pojedynczych polityków, tak jakby 100% obywateli było katolikami, a z czwartej strony: jeśli dobry katolik, to sam obroni kanonów wiary i postąpi zgodnie z katolickim sumieniem.
Swoją drogą ciekawe, jak ci wszyscy zdeklarowani katolicy radzą sobie z zabranianą antykoncepcją, skoro każde zbliżenie małżonków winno zmierzać do prokreacji? Zawsze chciałam to wiedzieć. Byłam kiedyś świadkiem sytuacji, gdy w czasie kazania ksiądz podkreślał, iż stosowanie antykoncepcji jest grzechem ciężkim, po czym trzy czwarte wiernych ruszył po komunijny opłatek. Rozumiem, że owi komuniści nie uprawiają seksu lub ciągle ryzykują...

Kolęda

Jak co roku ten sam scenariusz: zapowiadana w parafii wizyta księdza. Na stronie internetowej parafii szczegółowe instrukcje, jak się do tej wizyty przygotować, ale najgorsza dla mnie jest wzmianka tłustym drukiem , na czerwono, że kto księdza w domu nie podejmie, ten manifestuje swoje wyparcie się wyznania katolickiego!!! Właściwie powinnam na tym zakończyć, ale zawsze chciałam dać upust swojemu oburzeniu na ten temat, teraz na blogu mam okazję. Przede wszystkim chętnie goszczę tych, których zapraszam, księdza jakoś nie mam przyjemności, zresztą nie miałam szczęścia trafić na takiego, z którym chciałabym podyskutować o czymkolwiek.
Gdy poczuję potrzebę, to pewnie poszukam. Po drugie, dlaczego pchają mi się do domu ministranci, obcy ludzie, po których często musiałam posprzątać, bo poczęstowani słodyczami lub owocami naśmiecili na schodach. Przeczytałam w sieci, że ministranci tak jak w kościele, także w czasie kolędy maja nieść posługę. Pytam : posługę przy czym? Ksiądz sam nie daje rady modlić się? Przecież to nie msza, niczego nie podają, w niczym nie pomagają. A... sorry, tuż przed przyjściem księdza zostawiają kopertę z formularzem dobrowolnego opodatkowania się na rzecz parafii. Tak chyba , żeby ksiądz nie czuł się skrępowany...
Powiecie: nie ma obowiązku przyjmować. Teoretycznie, nie. Ale gdy kiedyś wróciłam późno do domu, mając nadzieję, że ominie mnie ta wątpliwa przyjemność, okazało się, że ministranci wypatrzyli mój powrót i chociaż ksiądz kończył obchód, zawrócił specjalnie bez pytania mnie o zdanie, czy wyrażam chęć rozmowy z nim w moim domu, dodając, że już rozpytywał sąsiadów, gdzie jesteśmy bo kolędy nie wpuszczamy. Jeśli mąż wyrazi chęć przyjęcia wizyty księdza, proszę bardzo, ale już beze mnie. Znudziło mi się odpowiadać ciągle na te same pytania i patrzeć potulnie jak wikary wszystko skrzętnie notuje... po co?
Wiem, że wielu ludzi ma podobne zdanie, ale jakoś nie mają odwagi się wyłamać, za to bardzo są oburzeni nachodzeniem w domach przez Świadków Jehowy, a oni tez chcą tylko porozmawiać...