Awantura o nazwę...

Dowiedziałam się niedawno, że mają zmienić nazwę mojej ulicy. 

Wiadomość o tyle dziwna, że już raz odbyło się referendum wśród mieszkańców i okazało się, że w większości nie chcemy zmiany nazwy, bo obecny patron nikomu nie wadzi.

Mojej ulicy bowiem patronuje zwykły rosyjski żołnierz (według niektórych radziecki), który zginął w płonącym czołgu w czasie wyzwalania miasta pod koniec II wojny. Żaden tam pułkownik czy oficer polityczny.

Myślałam, że wszystkie wątpliwe nazwy już dawno zostały zmienione, choć w ubiegłym roku zmieniono u nas ulicę Roosevelta na Ratuszową.

Rozumiem, że przeszkadzał komuś Dzierżyński,  PPR, Hanka Sawicka, Nowotko itp. ale prosty żołnierz?

Odbyło się posiedzenie rady miejskiej, poproszono o opinie historyków i nawet IPN , a najciekawsze sa chyba zakulisowe działania, bowiem nasz prezydent popiera KO, a wojewoda jest z przeciwnej opcji i to właśnie pan wojewoda chce narzucić mieszkańcom nowego patrona.

Nowo zaproponowany patron oczywiście jest jak najbardziej na miejscu, niedawno zmarły społecznik i prezes uzdrowiska, ale nie w tym rzecz.

Nikt zainteresowanych nie pytał o zdanie, akcja niejako narzucona mocą urzędu, w dodatku rodzina zmarłego ( w czasie żałoby) została wmanewrowana w lokalną awanturę.

Dobrze jeszcze, że nie narzucono nam jako patrona ulicy kolejnego księdza lub świętego , bo już naliczyłam ośmiu takich księżych patronów, a oprócz tego nazwy takie jak: Św.Ducha, Plebanka, Kościelna, Św.Mikołaja czy plac Św.Wojciecha.

A oto fragment wypowiedzi jednego z radnych, historyka  i badacza dziejów naszego miasta:

"W każdej armii i epoce byli źli i dobrzy. Armia Czerwona popełniła wiele potwornych zbrodni, ale nie zgadzam się ze sposobem myślenia mówiącym o odpowiedzialności zbiorowej. Nie można oceniać historii w ten sposób, że jeśli Armia Czerwona była zbrodnicza, to każdy żołnierz radziecki był zbrodniarzem.

Nawet IPN nie znalazł żadnych przeciwwskazań do degradowania patrona."

Trwamy w zawieszeniu, czekając na rozstrzygnięcie, gdyż włodarze odwołali się od decyzji wojewody. Nie chciałabym zmieniać w dokumentach i urzędach adresu, wyjaśniać, prostować, zawiadamiać itd. 

Nie lepiej to spokojnie żyć bez awantur?

 

Tajemnice ulic...

Chodzimy często tymi samymi ulicami, rzadko zastanawiając się co znaczą ich nazwy, czasami dość dziwne.

Trafiła do moich rąk książka miejscowych pasjonatów historii miasta i dziś chcę Wam przybliżyć ciekawostki związane z niektórymi ulicami Inowrocławia.

Jest to bardzo ciekawa lektura i skarbnica wiedzy, gdyż przynosi informacje nie tylko o samych ulicach, ale także o ich patronach, zwłaszcza gdy o nazwisko nic nam nie mówi...

Zdjęcia zeskanowałam z tej książki, z podobnej pozycji pana Majewskiego (wspomnianej w innym poście), ostatnie zdjęcie jest moje.

Czarna droga – nazwa nawiązująca do kujawskich czarnoziemów lub kopalnianych zapadlisk na tym terenie, ale nie ma dowodów na potwierdzenie genezy.

Dyngusowa – ulica w dzielnicy Szymborze, gdzie na Wielkanoc odbywają się słynne kujawskie Przywołówki organizowane przez Klub Kawalerów. O tej tradycji pisałam TUTAJ

Grodzka – na pamiątkę po dawnym folwarku zamkowym czyli grodzkim, który w 1773 r. przeszedł na własność pruskiej domeny państwowej. Przy tej ulicy znajdowała się piękna synagoga, bodaj druga w Europie, zburzona w 1939 roku.

Plac Klasztorny – dziś znajduje się na nim Teatr Miejski. Nazwa sięga czasów średniowiecznych i ma związek z klasztorem franciszkanów, który istniał od XIII do XIX w. Dziś przed teatrem można podziwiać miniaturę tegoż klasztoru.

Krótka – jej rejon stanowił od średniowiecza dzielnicę żydowską.
Znajdująca się tutaj Wielka Synagoga spłonęła podczas pożaru w 1775r.
W 1804 roku miejscowa gmina żydowska wzniosła przypominającą klasycystyczny dworek synagogę, w której mieściła się także szkoła talmudyczna BET HAMIDRASZ.
Zniszczoną w czasie wojny, rozebrano w latach 80-ych XX wieku.

Okrężek – na terenie okalającym ulicę w latach 1940-1945 zlokalizowany był ciężki obóz hitlerowski o charakterze śledczym, karnym, gdzie znajdowało się kilkanaście tysięcy więźniów , m.in. duchowni, przedstawiciele przedwojennych władz miasta,
członkowie konspiracji. Wielu zostało straconych, zmarło z wycieńczenia lub na skutek tortur.

Papuszy – ulica nazwana na cześć romskiej poetki Papuszy, która mieszkała 6 lat w Inowrocławiu i została pochowana na jednym z tutejszych cmentarzy.

Poznańska – bardzo długa ulica, ciągnąca się aż do dzielnicy Mątwy, skąd prowadzi droga na Poznań... na jej początku stał niegdyś dom Napoleona, nazwany tak od goszczenia w nim słynnego cesarza. Po 1818 r. był tu najokazalszy hotel w mieście, służący oficerom kawalerii pruskiej.
Przy tej ulicy zachowały się też pozostałości średniowiecznych murów obronnych, szyby i budynki po kopalni soli.

Przesmyk – łącznik prostopadle łączący dwie ulice, zwany dawniej MIEDZUCHEM, czyli wąska uliczka dla pieszych – rodowód sięga czasów średniowiecznych. Ścian budynków w Przesmyku można dotknąć dłońmi, rozstawiając ramiona na całą szerokość .

Solankowa – reprezentacyjna ulica miasta , wiodąca od deptaku Królowej Jadwigi do parku solankowego, z wieloma zabytkowymi kamienicami, gdzie znajdowały się kiedyś : kino, domy lekarzy, adwokatów, bankierów. Obecnie na uwagę zasługuje budynek - siedziba Muzeum im. Jana Kasprowicza oraz budynek, w którym mieszkał St. Przybyszewski.

Zapadłe – ulica deptak między ogrodami działkowymi, nazwę wywodzi od największego zapadliska z lutego 1917 roku o powierzchni ponad 2 tyś. m², powstałego na skutek niekontrolowanej eksploatacji solanki z szybów kopalni soli.
O zapadliskach możecie doczytać TUTAJ