Bywają w mojej pracy takie momenty, kiedy trudno jej nie doceniać .
Jednym z nich jest możliwość przeglądania przeróżnych książek w przerwie na kawę lub drugie śniadanie.
Ostatnio wpadła mi w ręce książka Wiesława Kota " W pustyni i w puszczy -prawda i legenda", wydana w Poznaniu w 2001 roku.
Ta akurat powieść Sienkiewicza nie należy do moich ulubionych, ale jak to bywa z opracowaniami , książka o powstawaniu powieści jest ciekawsza od samego dzieła literackiego.
Nie sposób zaprezentować wszystkie ciekawostki z wymienionego opracowania, wybrałam więc kilka dotyczących procesu powstawania opowieści o przygodach Stasia i Nel.
1. Przystępując do pracy nad powieścią Sienkiewicz miał za sobą 40 lat pracy pisarskiej, jego dzieła przetłumaczono na 30 języków.
2. Uważa się, że " W pustyni i w puszczy" to ostatni wzlot jego epickiego talentu .
3. Powieść pierwotnie miała nosić tytuł "Przygody dwojga dzieci w środkowej Afryce".
4. Prace nad powieścią ruszyły w 1910 roku w czasie pobytu pisarza w Baden w Szwajcarii, gdzie dopadła go malaria, na skutek wcześniejszej powodzi w tym rejonie.
5. W listach do wydawcy autor proponował wydanie książki jako prezentu pod choinkę - tradycja pisania powieści na Boże Narodzenie przyszła do nas z Anglii. Opowieść o Stasiu i Nel miała być niewielkim dziełkiem właśnie na gwiazdkę, ale w trakcie pisania rozrosła się do 2 tomów.
6. Powieść powstawała wszędzie tam, gdzie Sienkiewicz zatrzymywał się nawet na krótko - Oblęgorek, Warszawa, Kraków, Wiedeń, Paryż, miasta włoskie...
7. Prawie wszystkie swoje dzieła Sienkiewicz tworzył z dnia na dzień, odsyłając do wydawcy zapisane stronice, ale ta metoda wymagała niezwykłej czujności, pamięci szczegółów i wątków, jednak pisarz mylił się niezwykle rzadko.
8. Kolejne partie powieści docierały do wydawcy na czas, aż dziw, że nic nie zginęło - ciekawe jakby to wyglądało teraz, gdy na pocztę nie zawsze można liczyć.
9. Podróże były ulubionym zajęciem pisarza, a te po Afryce nie były niczym niezwykłym, w XIX wieku stały się udziałem wielu pisarzy, badaczy, misjonarzy.
10. Sienkiewicz w "Listach z Afryki" pisał, że lubi i chwali Murzynów, natomiast nie cierpi Arabów, których oskarżał o rozkwit niewolnictwa na tym kontynencie.
